اجتماعی

رسانه هاي جمعي در افغانستان در كجا ايستاده است؟!

 با عطف به گذشته هاي دور، داده هاي تاريخي و تجارب عيني نشان مي دهد كه رسانه ها و مطبوعاتِ افغانستان فصل‌ی پرفراز و نشيب‌ی را سپري نموده است و شايان گفتن است كه رسانه هاي جمعي در اين فراز و فرودها، سهم قابل ملاحظه‌ی در تحولات سياسي، اجتماعي و فرهنگي و ورزشی در كشور داشته است. نقد رهبري حكومت ، پاسداري از ارزش هاي دموكراتيك، تاختن بر بي عدالتي ها، افشاء زشتي ها و رهنمون جامعه به سمت صلاح و فلاح را از دست آوردهاي ملموس مطبوعات و رسانه ها در ادوار مختلف و علي الخصوص در ١٥ سال پسين مي باشد. شكي نيست كه در يك و نيم دهه اخير، شكل دهي و رشد رسانه هاي جمعي از مهمترين دست آوردهاي حكومت محسوب مي شود اما به رغم آن، رسانه هاي جمعي در كشور با كمي و كاستي هاي فراوان و خبرنگاران با چالش هاي عديده ي روبرو اند كه قسما با همان قوت سابق خود باقي است. گفته مي شود كه رسانه هاي جمعي در افغانستان با توجه به كم و كيف فعاليت آن، در رده صدو و بيستم ( ١٢٠ ) قرار دارد كه با اين و جود، تعجبي ندارد كه گفته شود- خبرنگاران و خانواده مطبوعات و رسانه ها، براي بازتاب واقعيت ها از گوشه و كنار افغانستان هزينهء هنگفتي را پرداخته و ژورناليستان براي غرس نهال آزادي بيان همواره آماج خشونت هاي فراواني قرار گرفته اند و گفتني است كه تنها در سال پار، كه خونين ترين سال براي خانواده ي رسانه ها و مطبوعات عنوان ميگردد ١٤ خبرنگار در كشور به قتل رسيد كه يك رقم درشت را تشكيل را مي دهد. بهر ترتيبي، رسانه ها و مطبوعات افغانستان به رغم در اختيار نداشتن معيارهاي لازم مطبوعات آزاد و مسلكي و ژورناليستان ما با وجود مواجهه با موانع مختلف و چالش هاي متعدد، نقش بي بديل‌ی در برملا ساحتن فساد کمر شکن، فعاليت هاي و کارهای غير قانوني و گاهن جوابگو/پاسخگو قرار دادن رهبران و سياسيون در برابر مردم بازي كرده كه درخور توصیف و تمجید است. اما در اين كش و قوس، اقدامات حكومت وحدت ملي در قبض و بسط آزادي بيان در كشور قابل تأمل می باشد. بعضا رهبری حکومت اقدامات چندي جهت رشد و شگوفایی رسانه هاي جمعي داشته و از آزادي بيان حمايت نموده است كه از عینی ترین کارهای آن مي توان از توشيح قانون دسترسي به اطلاعات، ايجاد كميته هاي مشترك مصئونيت براي خبرنگاران، تعين سفير به منظور حمايت از آزادي بيان و نام گذاري «روز خبرنگاران» در تقويم افغانستان (٢٧ حوت) را ياد آور شد و از جانب‌ی ديگر هم، سدي محکم‌ی در برابر رشد و تقويت رسانه ها و مطبوعات در کشور واقع شده است. پس از به ميان آمدن حكومت وحدت ملي كه توقع مي رفت از ميزان چالش هاي عديده فراروي رسانه ها وجود دارد، كاسته و رسانه ها را در خصوص ترويج و تحكيم آزادي بيان حمايتگر باشد- متاسفانه بخش‌ی قابل ملاحظه‌ی آن انتظارات برآورده نشده است. پس از شكل گيري حكومت وحدت ملي، مشكلات عدیده‌ی و چالش هاي فراواني در مورد حقوق آزادي بيان بروز نموده كه رهبران حكومت وحدت ملي بي تقصير نبوده است. سبكدوش كردن برخي از مقامات از وظيفه شان بخاطر دخيل بودن آنها در راهپيمايي 20 عقرب ( انقلاب تبسم ) ، فراخوان برخي مديران مسئول روزنامه ها و ممنوع الخروج شدن تعدادي از كتاب هاي چاپ افغانستان براي شركت در نمايشگاه بين المللي كتاب در تهران- دم دست ترین و عيني ترين نمودهاي اند كه مي توان بر حكومت وحدت ملي نقد وارد كرد. بهر ترتيبي، اميدوارم در كشور، عصر‌‌ی قبولاندن افكار و عقايد از سوراخ تفنگ و عصر تك صدايي عملا پايان يابد و رهبرى حكومت پرونده هاي تهديد و قتل عليه خبرنگاران را پيگيري نموده و مطبوعات و رسانه ها را در همه حال حمايتگر باشد.

نوشته های مشابه دې ته ورته لیکنې

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن