اجتماعی

گراميداشت از دهه محرم؛ ابراز علاقه و ارادت به حسين بن علي- تقويت خوي شجاعت و جسارت- نمايش قدرت قومي-مذهبي

نويسنده: احمدشاه كهزاد

ناگفته پيداست كه پديده هاي اجتماعي در گذر زمان تغير مي كند كه با اين وجود، تجليل از دهه محرم نيز از اين امر مستثني نيست. بدون شك در دو دهه اخير، چگونگي و نحوه ي گراميداشت از دهه محرم با دگرگوني هاي چندي همراه بوده است كه راه اندازي دسته هاي سينه زني و قمه زني، سياپوش كردن شهر و ايجاد چايخانه ها دال بر اين ادعا مي باشد. واقعيت امر اين است كه در دوره پسا طالبان، تجليل از ماه محرم در جامعه شيعي، با هدف خاص مذهبي كه گوياي ارادت خاص و علاقه قلبي به حسين بن علي باشد، صورت نمي گيرد، بلكه به منظور نشان دادن هويت قومي-مذهبي در جامعه افغاني صورت مي گيرد كه اين امر بر هيچ كسي پوشيده نيست. امروزه دسته هاي سينه زني و قمه زني باعث بنديش جاده ها و خيابان ها شده و قسما نظم عمومي را مختل مي سازد، در اثر قمه زني-تيغ زني صدها ليتر خون بدون اينكه راه بجاي ببرد، به جاده ها و خيابان ها هدر مي رود به رغم اينكه زخميان نيروهاي امنيتي كشور شديدا به خون نياز دارند و افزون بر اين، بلند گوهاي مساجد و تكايا تا نيمه هاي شب فعال بوده و براي اكثر خانواده هاي همجوار مساجد و تكايا درد سر ايجاد مي كند كه دست كم به لحاظ اخلاقي درست نمي باشد. برپايي مراسم عزاداري از نوع امروزي آن كه با ضربه زدن توسط آلت برنده ي چون قمه به سر و صورت شان كه باعث جراحت عميق و خون ريزي شديد مي شود، حماقت بيش نيست. گفته مي شود كه عمل قمه زني كه نوع خود زني است، توسط كساني صورت مي گيرد كه متاسفانه از نعمت سواد محروم اند، تعريف و درك درست از حادثه كربلا ندارند و ايضاً پيامد اعمال شان را كه جز وهن و بدنامي براي جامعه شيعه و فراتر از آن جامعه اسلام نمي باشد، را نيز به درستي نمي دانند. بهر ترتيبي، واقعيت اين است كه امروزه رفتار غلط قمه زني و تيغ زني كه هيچ اساس و ريشه درستي ندارد، رفته رفته به يك رسم و به يك سنت تبديل مي شود، طوري كه زخمي ساختن سر، نه سود دنيوي دارد و نه اجر اخروي. چرايي عمل قمه زني و تيغ و اجراي مراسم مذهبي به شكل امروزي كه خالي از ايراد نيست، ممكن به فكتورهاي متعددي بستگي داشته باشد اما از آنجايي كه اقليت شيعي مذهب در افغانستان كه در دوران حكومت هاي پيشين و خصوصا در دوره سياه طالبان آزادي مذهبي نداشتند و در اجراء مراسم مذهبي شدن دست باز نداشتند- اكنون كه فضاي مركز و پيرامون نسبتا باز شده و فرصت نسبتا برابر براي مليت ها داده شده است، اقليت شيعي در كشور برنامه هاي مذهبي شان كه عيني ترين نمونه آن دهه محرم است را هرچي بيشتر قوت مي بخشند و براي نشان دادن عطش بيشتر شان به جاده ها و خيابان ها بيرون مي شوند.
بهر روي، من فكر مي كنم كه بايد نهايت سعي و تلاش صورت گيرد تا در آينده ها از قمه زني و تيغ زني كه يك عمل شرم آور و ملال آور است و باعث روسياهي و بدنامي اسلام و اخصاً جامعه شيعي مي شود و تصوير خشين از خود بجا مي گذارد و افزون بر اين ها، موجب ايجاد ترس و وحشت ميان مردم مي گردد، جلوگيري صورت گيرد. احتمالا خانواده ها، ملا امامان محترم مساجد، رسانه هاي جمعي و بالاخره دولت در امر جلوگيري از عمل قمه زني و تيغ زني، مي توانند نقش فعال تري داشته باشند. و در اين ميان، دولت مي تواند آن عده ملا امامان كه مردم را به عمل قمه زني و تيغ زني تشويق و تحريك مي كنند به عنوان ترويج كننده خشونت در جامعه مورد تعقيب عدلي و قضايي قرار دهد و به همين منوال، نيروهاي امنيتي كشور مي توانند صفوف قمه زنان و تيغ زنان را برهم زنند.
و غايت امر، من فكر مي كنم كه تجليل از دهه محرم به سبك كه وصف آن رفت، بيشتر موجب دوري و دلسردي و مردم نسبت به عاشورا مي شود و بيشتر تنش هاي قومي-مذهبي را در كشور تقويت نموده و افزون بر اين ها، تصاوير خشين از جهان اسلام و جهان شيعي به جهانيان پيشكش مي كند.

نوشته های مشابه دې ته ورته لیکنې

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید همداراز ووینئ

بستن
بستن